geven van woensdag tot woensdag… #40dagengeven

Woensdag gaf ik een boek over geschiedenis aan mijn papa. dat had ik voor zijn verjaardag speciaal uitgezocht in de boekenwinkel. (#25)

Donderdag zond ik een verrassingspakketje op naar een vriendin. (#26)

Vrijdag wist ik niet goed wat ik die dag zou geven en aan wie. Maar toen de stagiair een lift vroeg, was het mijn kans. Soms komt er een opportuniteit voorbij! (#27)

Zaterdag maakte ik een wandeling met mijn dochter. Zij mocht kiezen waarheen. Dat vond ik heel erg leuk om haar te geven en het was een leuke namiddag samen. (#28)

Maandag had ik dan de kans om iets weg te geven dat ik zelf heel erg mooi vond. Ik had mezelf een half jaar geleden een mooie cardigan gekocht. De eerste keer dat ik hem droeg, was de reactie van mijn schoonzus overduidelijk: ze vond het helemaal geweldig! Daarom heb ik die cardigan aan haar geschonken. Het is echt een cardigan dat ik zelf heel erg mooi vind, maar zij vind hem nog mooier en ik ben ervan overtuigd dat zij hem vaak zal dragen. (#29)

Dinsdag las ik voor mijn zoontje een extra verhaaltje bij het slapengaan. (#30)

Woensdag heb ik geen kans gehad om iets te geven en ik heb aan niks gedacht… Soms zijn er zo van die dagen…

Een week vol geven #40dagengeven

20150221_130025Van zaterdag tot zaterdag – een week van Geven in het kader van de 40dagengeven – actie van KVLV

Op zaterdag (21/2) gaf ik een bloemetje aan een vriendin. Daar waren we met het hele gezin uitgenodigd om een gezellige avond samen door te brengen: lekker eten, wat praten. Voor de kinderen ook heel erg tof, aangezien er voor elk kindje een leeftijdgenootje aanwezig was.

Zondag – rustdag

puzzels en dvd's voor de naschoolse opvangMaandag gaf ik aan de opvangklas van de school drie puzzels, een gezelschapsspel en zestal Dvd’s.

Dinsdag ging ik lunchen met een vriendin, een maand geleden gaf ik haar twee kasten cadeau, die zij goed kon gebruiken en ik uit de weg wou. Goede deal lijkt me. Ik vertelde haar over het 40dagengeven project en ze wist me meteen te vertellen dat ik haar eigenlijk vaak iets geef, zomaar: een kaartje , een briefje met een mooie zelfgehaakte broche erbij, een zakje thee, en dat ze daar dan altijd vrolijk van wordt. Tja, kijk, daar doen we het voor. Vrolijkheid!

Woensdag ben ik extra lief geweest tijdens het autorijden: zoals mensen doorlaten die anders nog een half uur moeten staan wachten voor ze de baan op kunnen rijden. Altijd stoppen aan een zebrapad en ook stoppen waar er geen zebrapad is maar er mensen willen oversteken. En als ik zelf eens voorrang krijg: altijd wuiven om dankjewel te zeggen, ook al vind ik dat ik recht had op die voorrang! Vriendelijkheid is toch zoooo ongelofelijk ondergewaardeerd! Zeker in het verkeer.20150226_142654

Donderdag gaf ik aan mijn schoonmoeder een prachtig juweel, waarvan ik weet dat zij ze veel zal dragen en dat het echt wel haar kleur is (oranje)

Vrijdag had ik mijn derde dag in de opleiding levensverhalen. Ik bracht voor al mijn Nederlandse medecursisten een grote doos lekkere pralines mee. Zij noemen dat bonbons, gek hé? Maar de naam maakt niet zoveel uit, ze werden heel hard geapprecieerd!

Vandaag gaf ik een mini nota-boekje met een prachtige tekening van Rebecca Dautremer aan mijn goede vriendin Elke van Boek&Koek. Ik weet dat zij altijd vol gekke, inventieve, originele, fantastische ideeën zit, en nu heeft ze een speciale plek om dit op te schrijven!

Gaf jij deze week zomaar iets weg?

Liefs,

Vanessa

Ps: morgen = zondag = rustdag, maar complimentjes weggeven is geen moeite, hé?

een twee drie, ik geef jou … #40dagengeven

De balans van drie dagen geven (#40dagengeven)

Woensdag wou ik aan een goede vriendin een stapeltje Marie-Claire Creatifs geven. Ik schreef er een mooi briefje bij en stond aan haar deur. Niemand deed open. Ik wierp het briefje in haar brievenbus, in de hoop dat ze het zou vinden en dan langs zou komen. Helaas. De volgende dag ben ik nog eens gaan aanbellen, maar er was niemand thuis. Ik heb de tijdschriften dan in haar brievenbus gestoken. Ik hoop dat ze er blij mee is.

Donderdag heb ik aan mijn ouders een Edelsteen-zeep cadeau gegeven. Wanneer ze op vakantie gaan met mijn kinderen, geef ik altijd iets ‘kleins’ als bedanking. Het leukste vakantiepark in het groen, dat kiezen mijn ouders  uit. Dan gaan ze daar elke dag zwemmen met hun kleinkinderen en maken de leukste uitstapjes. Als ik ze dan daar ga afhalen, dat zie je gewoon dat ze er deugd van hebben; een hele week vertroeteld worden door oma en opa.

Vandaag kreeg mijn dochter van zes het laatste stukje van mijn Barbie-collectie. Een maand geleden hebben we de doos, waarop in grote letters BARBIE-spullen stond geschreven, van de zolder gehaald. Alles was netjes ingepakt en we beleefden veel lol aan het uitpakken. Er vlogen “Ooohs” en “aaahs” door de lucht. Bij mij ontlokte het vooral: “Oh jaa, dat had ik ook nog”. We hadden er een beetje een Kerstmis-gevoel bij: zoveel cadeautjes die we mochten uitpakken!  En bij elke stoeltje, bedje, kledingstuk dat we uit de verpakking pulkten, kwamen er veel herinneringen boven.

Zwartharige BarbieEn dan kwam dè Barbie tevoorschijn. Een langgelokte, zwartharige deerne, daar had ik als kind zo lang naar verlangd. En toen ik deze eenmaal in mijn bezit had, was dat de enige Barbie die nog van tel was. Uren kon ik me bezig houden met het maken van kleine vlechtjes in haar haren. Het uiteinde van de vlecht werd samengehouden door een minuscuul stukje zilverpapier. Zo veranderde mijn zwartharige schone in een prinses met rastakapsel. En als ik de vlechtjes enkele dagen later er weer uithaalde, dan had ze ‘bekjes’ in haar haar! Ik vond dat fantastisch. Dat was zoooo jaren ’80! En dat scenario van vlechten en uithalen herhaalde zich meerdere malen, uiteraard samen met dress-up met prinsessenjurken en rock-star outfits.

Ik geef toe: op dat moment had ik het moeilijk om mijn favoriete Barbie zomaar weg te geven. Vandaag heb ik haar haar mooiste jurk aangetrokken, alsof ze naar een bal zou gaan. Het is zo’n jurk met wit-op-wit motieven, die dan in het donker groen oplichten. Dat was in de jaren ’80 ook een nieuwigheid waar kleine meisjes dol op waren! En toen de dochter ging slapen, zat de Barbie braaf op haar te wachten. Te wachten op dat nieuw kindje dat haar zou vertroetelen en alle aandacht geven. Mijn dochter was in de wolken!

Vier scenario’s voor muziek #boostyourpositivity

Muziek, dat is een noodzakelijk goed. Muziek die je een energieboost geeft op gezette tijdstippen van levensbelang. Enkele scenario’s op een rij:

Scenario nr. 1: De vuile was buiten hangen

Een weerkerend fenomeen in menig huishouden: een berg vuile was. En net als je denkt: oef ik ben er bijna door, dan komt zoonlief één en zoonlief twee terug van de voetbaltraining en kieperen de inhoud van hun sporttas in het waskamertje ( hint – das waar de wasmachien staat!).  Het is net als de Processie van Echternach. En als de echte Sisyphus-arbeid!

Gelukkig hebben we ongemeen kwaliteitsvol Belgisch Goed om naar te luisteren:

 

Scenario nr. 2: Workflow

Dit werk is niet echt werk voor mij. Het is gewoon puur geluk om een schrijfworkshop in elkaar te steken: een thema bedenken, oefeningen uitwerken, een planning maken, benodigdheden oplijsten en een tijdpad uitwerken. Soms hoef ik er niet over na te denken. Dan lijken mijn vingers als vanzelf de juiste woorden en zinnen te vormen. De ideeën stromen binnen en in een wip is alles in kannen en kruiken. Maar dan heb je van die dagen. Even nood aan een muzikale energieboost:

 

Scenario nr. 3: Oase van rust… (I wish)

We rijden in de auto naar huis. Ik heb net de oudste van school opgehaald en hij vervoegt zijn jongere broer en zus in de auto. Er klinkt muziek door de radio. Eén broer zingt mee en dat is niet naar de zin van de andere. Ik probeer me te concentreren op de weg en roep iets in de zin van: ‘stoppen allemaal’. Veel haalt het niet uit. Het geruzie tussen de broers escaleert naar ergernis, woede en gestamp. Dan hou ik me voor dat ook bekende broers prachtige songs maakten…. voor zolang het duurde…

 

Scenario nr. 4: Winter Jazz

Na een sleep-over bij een zielsvriendin, ’s morgens met lunchpakket (door diezelfde vriendin met zorg gemaakt) vertrekken naar een opleiding over levensverhalen waar je al een half jaar naar uitkijkt. De bomen zijn bedekt met een dunne laag witte sneeuw en dat tovert alles tot een sprookjeswinterwonderland. Je bent aan ’t cruisen op de E314 en dan stuurt Klara dit jazzy nummer door de mini-boxkes.

Wat moet er nog meer zijn om je een happy boost te geven?

Liefs,

Vanessa

ps: hier ook een blogpost over muziek met verschillende lagen.

ps 2: met deze post doe ik mee aan de Boost your Positivity Challenge van Aktivia.