ik geef eens een kledingrekje weg…

kledingrekje staat in de wegDe laatste jaren begon het rijdend Kledingrekje een eigen leven te leiden in ons huis. Nu eens stond hij op de overloop, dan weer in de ouderlijke slaapkamer. Vervolgens beneden in de living, de keuken en uiteindelijk verhuisde hij naar de hal.

Kledingrekje had gedurende vele jaren flink dienst gedaan. Hij stond ons bij toen we kersverse ouders waren. Steeds was hij in de buurt met de juiste benodigdheden: pampers, propere doekjes, bodypakjes, verse kleertjes, mustella zeep en handdoekjes. Zelfs slaapzakjes kon hij herbergen. Drie baby’tjes heeft hij mee zien opgroeien. Dan kwamen we in kastnood te zitten, en stond hij paraat om de weeskleertjes van de oudste zoon tijdelijk onderdak te geven. Totdat hun definitieve thuis af was.

En toen alle weeskleertjes uiteindelijk hun vaste plek hadden gevonden, wist Kledingrekje geen blijf met zichzelf. Overal stond hij in de weg en wekte ergernis op. Tijd dus voor actie!  Vrouwtje zette een mooie foto van hem op de Freecycle Groep Aalst en maar liefst vijftig mensen waren in zijn diensten geïnteresseerd. Kledingrekje werd er zowaar verlegen van! Hij voelde zich zo geliefd en vond het spijtig dat hij zichzelf niet kon klonen om al die mensen te gaan helpen. Om alles zo eerlijk mogelijk te laten verlopen, werd er lotje-trek gedaan. Zo werd zijn bestemming beslist!

Gisterenavond stond kledingrekje een nieuw avontuur te wachten. Fier hoorde hij dat hij terecht zou komen bij een gezinnetje met een peuter en een baby! Daar kon hij zich weer nuttig gaan voelen!

Hip hip hoera voor Freecycle..

Misschien zijn er bij jou ook dingen die klaar zijn om aan een nieuw leven te beginnen? Binnenkort is er een wees-voorwerpen-congres: De Tweede Geefmarkt te Aalst op zondag 22 maart 2015 – klik op de afbeelding!

Geefmarkt in Aalst

 

Liefs,

Vanessa   (dag 11 – #40dagengeven)

Advertenties

Een kamer zonder boeken

Een magere oogst boeken voor de kringloopwinkel, dat leverde een korte snuister-opruim-actie me dit weekend op. Boeken zijn namelijk één van mijn pijnpunten.

Ik kan geen boekenwinkel buitenstappen zonder een boek te kopen. Boeken beloven me nieuwe inzichten. Of mooie verhalen waarmee ik kan lachen of huilen. Of iets nieuws aan te leren. Of ze vervoeren me naar wonderlijke plaatsen waar ik kan wegdromen.

Een kamer zonder boeken is een lichaam zonder ziel.
Cicero

Mijn huis heeft heeeeel veeel ziel. In bijna elke kamer liggen boeken, zelf op het kleinste kamertje. In de living liggen de boeken die ik samen met de kadee’s uitleen van de bib (ahja, want ook daar is er uren leesplezier te vinden). Op een kast naast de keuken mijn favoriete kookboeken. Hier en daar slingeren nog wat boeken rond waar ik of één van mijn spruiten momenteel in aan het lezen zijn. Boven in de traphal staan twee grote boekenkasten. Deze zijn gevuld met kinderboeken en strips. Terwijl ze elk op hun kamer nog een kleiner boekenkastje hebben. Wederom gevuld. En voor ik naar mijn schrijfkamertje trek om U een virtuele “boekentour” te geven, werpen we een blik op zolder. Zes dozen liggen daar nog te wachten om uitgepakt te worden. En je raadt het al: vol boeken en strips.

En het schrijfkamertje. Daar ligt het vol met boeken over mijn favoriete hobby, Creatief dagboekschrijven. Maar ook over spiritualiteit, natuur, ecologie, slow living, eenvoudiger leven, amugurumi’s haken, twee trilogieën Lord of the Rings  van Tolkien (doe ik niet weg!) en Millennium van Stieg Larsson. En dan vergeet ik wellicht nog een boel. En die boel wil ik allemaal opruimen.

En ik geef toe, op mijn lijstje van 100 spullen zeur ik een beetje door mezelf een boekenkast vol boeken te wensen. Maar hey, cut me some slack, één boekenkast vol boeken is voor mij OOK al een serieuze opruimactie. En als die boekenkast een feit is, dan doe ik het volgens het principe: nieuw boek in = oud boek uit!

Maar zover zijn we blijkbaar nog niet.

Er zullen eerst nog vele snuister-opruim-acties moeten volgen.

En vele boekenberichten op de blog…

Verwacht je maar aan leuke leestips, en misschien een weggeefactie: wie kan ik plezier doen met een boek?

Liefs,

Vanessa

Grote Kuis – oftewel opruim in mijn leven

Grote Kuis, het zat er al langer aan te komen.

Al enkele jaren schrijf ik in mijn dagboek regelmatig over het teveel aan spullen in mijn leven. Over hoe ik er mij bij voel. Over het nut van al die spullen. Over of ik dat wel in mijn leven wil.

Daarbovenop kwam ik boeken tegen zoals Slow, Slow Kids, Tijdloze eenvoud van John Lane en Ruimte voor jezelf – opruimen in geest en huis van Stephanie Bennet Vogt.

Tot slot was er in een oude FLOW een artikel over iemand die een lijst had gemaakt van 100 spullen waarmee hij het de rest van zijn leven zou doen. En uitgerekend dat, daarmee begon ik!

Onbegonnen werk zou iedereen zeggen die mij kent. Mijn moeder vond me als kind al een onverbeterlijke sloddervos. (Uw boekentas, daar vind een kat haar jong niet in terug – was zo één van haar favoriete uitspraken). Het feit dat ik op dit moment drie kinderen en een man heb, verschillende hobby’s beoefen, mij graag omring met veel vriendinnen, een hoofd dat uitpuilt van ideeën meezeul, een veel te groot huis bezit en zelfs een tijd lang enigzinds koopverslaafd was, is ook al niet de ideale startsituatie.

Maar de spullen hebben me het zelf verteld. Telkens ik langs ze loop schreeuwen ze om aandacht. En tijd. En als er één ding is dat ik niet over heb voor al die spullen, dan is het wel aandacht en tijd. En naast dat schreeuwen, begonnen ze ook op me af te komen. Ik kon in geen kamer rondkijken, of de spullen, al dan niet in nette stapeltjes, leken op me af te komen. Zwaar en plakkerig zijn ze, al die spullen.

En ik wil er vanaf.

Ik wil niet meer zwaar en plakkerig.

In januari ben ik vol goede moed begonnen aan de Grote Kuis. En het is nu februari en ik kan al met trots zeggen dat volgende spullen al uit mijn huis zijn verdwenen:

  • een doos vol keukengerei naar de kringwinkel
  • twee grote zakken vol wol naar een fijne haakvriendin
  • twee zakken met te kleine kleertjes naar een nichtje wiens kinderen er wel in passen
  • een doos vol hobbymaterialen, van toen ik nog aan scrapbooking deed, naar de kringwinkel
  • drie zakken kledij en beddengoed naar de kledingcontainer
  • twee vuilniszakken vol met dingen die kapot zijn en niet meer te herstellen zijn, of met spullen waarvan ik me afvraag waar mijn gedachten waren toen ik besloot ze bij te houden.
  • twee kasten zijn naar een vriendin gegaan die ze best kon gebruiken in haar speelkelder, voor al het speelgoed van de kids (fijn dat ik niet de enige ben die zich soms als in een speelgoed winkel voelt)

En toch is er nog een boel werk aan de winkel. Vandaar ook deze blog als uitlaatklep. En als ik nu nog lezers kan vinden die me aanmoedigen, dat zou ook straf zijn!

Liefs,

Vanessa