Voel je vrij-dag om te geven #40dagengeven

Vrijdag was een mooie dag.

Dan ben ik gaan helpen tijdens de choco-stop op de basisschool, samen met andere ouders. Terwijl de leerlingen en leerkrachten een koffie-stop voor de ouders organiseerden, waarvan de opbrengst naar een actie voor proper water van Broederlijk Delen gaat, was er een supertof initiatief vanuit het oudercomité. In navolging van de koffie-stop voor de ouders, deden ze een choco(melk)-stop voor de kinderen. Tijdens het drinken van hun beker warme chocomelk werd er naar een verhaaltje geluisterd of gekeken (al naar gelang hun leeftijd) over De geit van Victor of een dagje in het leven van Blanca. Broer en zus die in Peru die rechtstreeks getroffen worden door de mijnbouw in hun land. Een hele voormiddag mijn tijd geven aan zo’n initiatief, dat voelt dik oké! (#31)

Een week geleden was ik de 1000ste volgers op Twitter van Woordstroom. Prompt kreeg ik een taart cadeau!! Super toch? Maar ik voelde me wat ongemakkelijk bij het feit dat ik in België woon en ik dit Nederlandse e-book platform niet op (verzend)kosten wil jagen. Daarom leek het mij leuk deze aan een Nederlandse vriendin cadeau te doen! En dan mocht van Woordstroom! Super toch! Dan heb ik er Marjo Klarenbeek mee blij gemaakt, die ik vorig jaar op een heel bijzondere manier heb leren kennen als een warme, krachtige vrouw! Vrijdag kreeg ze dan die lekkere taart geleverd, die ze samen met haar gezin kan opsmullen! ( #32)

Tot slot heb ik, samen met mijn dochter, een klein mini-Zelfje cadeau gedaan aan een meisje uit de school, dat wel een oppeppertje kon gebruiken. Ik vond het super dat mij dochter geen probleem had om iets dat eigenlijk voor haar bestemd was te geven aan een ander kindje. Het meisje was er zo blij mee! (#33)

En dan vind ik het zelf niet zo erg meer dat ik op woensdag en donderdag geen gelegenheid vond om iets te geven. Soms lukt het en soms niet… Maar zo’n dag als vrijdag , dat is wel uniek…

Liefs

Vanessa

 (in het kader van de 40dagengeven – actie van KVLV)

geven van woensdag tot woensdag… #40dagengeven

Woensdag gaf ik een boek over geschiedenis aan mijn papa. dat had ik voor zijn verjaardag speciaal uitgezocht in de boekenwinkel. (#25)

Donderdag zond ik een verrassingspakketje op naar een vriendin. (#26)

Vrijdag wist ik niet goed wat ik die dag zou geven en aan wie. Maar toen de stagiair een lift vroeg, was het mijn kans. Soms komt er een opportuniteit voorbij! (#27)

Zaterdag maakte ik een wandeling met mijn dochter. Zij mocht kiezen waarheen. Dat vond ik heel erg leuk om haar te geven en het was een leuke namiddag samen. (#28)

Maandag had ik dan de kans om iets weg te geven dat ik zelf heel erg mooi vond. Ik had mezelf een half jaar geleden een mooie cardigan gekocht. De eerste keer dat ik hem droeg, was de reactie van mijn schoonzus overduidelijk: ze vond het helemaal geweldig! Daarom heb ik die cardigan aan haar geschonken. Het is echt een cardigan dat ik zelf heel erg mooi vind, maar zij vind hem nog mooier en ik ben ervan overtuigd dat zij hem vaak zal dragen. (#29)

Dinsdag las ik voor mijn zoontje een extra verhaaltje bij het slapengaan. (#30)

Woensdag heb ik geen kans gehad om iets te geven en ik heb aan niks gedacht… Soms zijn er zo van die dagen…

Geven van maandag tot maandag #40dagengeven

20150302_141240Maandag gaf ik een Kledingrekje en een tv-kastje weg op Freecycle Aalst. (#11)

Dinsdag stortte ik een bescheiden bijdrage aan een goed doel. (#12)

Woensdag deed ik een weggeefactie in mijn nieuwsbrief (van zinderen). Ik heb een aantal leuke boekjes over schrijven bij het opruimen opzij gelegd. Die ga ik verloten aan de lezers die een vriendin laten kennis maken met de nieuwsbrief. (#13)

Donderdag luisterde ik naar de postbode. Die had blijkbaar heel wat op zijn lever liggen. Het deed hem zichtbaar deugd dat er iemand was waar hij zijn verhaal tegen kon doen. (#14)

Vrijdag gaf ik een verjaardagscadeautje aan een schoolpoortmama. Ze had mij, samen met een andere schoolpoortmama, uitgenodigd om samen een koffietje te gaan drinken, met bijhorend pateeke. Ze was blij verrast met haar kattenbroche. (#15) 20150306_120104

Zaterdag stuurde ik een verrassingspakketje op naar een schrijfvriendin in het verre Nederland. Zou ze het al gekregen hebben? (#16)

Vandaag gaf ik een schoteltje melk verse aardbeien aan onze stagiairs. Vitamientjes tijdens hun noeste arbeid! (#17)

 (in het kader van de 40dagengeven – actie van KVLV)

Liefs 

Vanessa

ik geef eens een kledingrekje weg…

kledingrekje staat in de wegDe laatste jaren begon het rijdend Kledingrekje een eigen leven te leiden in ons huis. Nu eens stond hij op de overloop, dan weer in de ouderlijke slaapkamer. Vervolgens beneden in de living, de keuken en uiteindelijk verhuisde hij naar de hal.

Kledingrekje had gedurende vele jaren flink dienst gedaan. Hij stond ons bij toen we kersverse ouders waren. Steeds was hij in de buurt met de juiste benodigdheden: pampers, propere doekjes, bodypakjes, verse kleertjes, mustella zeep en handdoekjes. Zelfs slaapzakjes kon hij herbergen. Drie baby’tjes heeft hij mee zien opgroeien. Dan kwamen we in kastnood te zitten, en stond hij paraat om de weeskleertjes van de oudste zoon tijdelijk onderdak te geven. Totdat hun definitieve thuis af was.

En toen alle weeskleertjes uiteindelijk hun vaste plek hadden gevonden, wist Kledingrekje geen blijf met zichzelf. Overal stond hij in de weg en wekte ergernis op. Tijd dus voor actie!  Vrouwtje zette een mooie foto van hem op de Freecycle Groep Aalst en maar liefst vijftig mensen waren in zijn diensten geïnteresseerd. Kledingrekje werd er zowaar verlegen van! Hij voelde zich zo geliefd en vond het spijtig dat hij zichzelf niet kon klonen om al die mensen te gaan helpen. Om alles zo eerlijk mogelijk te laten verlopen, werd er lotje-trek gedaan. Zo werd zijn bestemming beslist!

Gisterenavond stond kledingrekje een nieuw avontuur te wachten. Fier hoorde hij dat hij terecht zou komen bij een gezinnetje met een peuter en een baby! Daar kon hij zich weer nuttig gaan voelen!

Hip hip hoera voor Freecycle..

Misschien zijn er bij jou ook dingen die klaar zijn om aan een nieuw leven te beginnen? Binnenkort is er een wees-voorwerpen-congres: De Tweede Geefmarkt te Aalst op zondag 22 maart 2015 – klik op de afbeelding!

Geefmarkt in Aalst

 

Liefs,

Vanessa   (dag 11 – #40dagengeven)

Een week vol geven #40dagengeven

20150221_130025Van zaterdag tot zaterdag – een week van Geven in het kader van de 40dagengeven – actie van KVLV

Op zaterdag (21/2) gaf ik een bloemetje aan een vriendin. Daar waren we met het hele gezin uitgenodigd om een gezellige avond samen door te brengen: lekker eten, wat praten. Voor de kinderen ook heel erg tof, aangezien er voor elk kindje een leeftijdgenootje aanwezig was.

Zondag – rustdag

puzzels en dvd's voor de naschoolse opvangMaandag gaf ik aan de opvangklas van de school drie puzzels, een gezelschapsspel en zestal Dvd’s.

Dinsdag ging ik lunchen met een vriendin, een maand geleden gaf ik haar twee kasten cadeau, die zij goed kon gebruiken en ik uit de weg wou. Goede deal lijkt me. Ik vertelde haar over het 40dagengeven project en ze wist me meteen te vertellen dat ik haar eigenlijk vaak iets geef, zomaar: een kaartje , een briefje met een mooie zelfgehaakte broche erbij, een zakje thee, en dat ze daar dan altijd vrolijk van wordt. Tja, kijk, daar doen we het voor. Vrolijkheid!

Woensdag ben ik extra lief geweest tijdens het autorijden: zoals mensen doorlaten die anders nog een half uur moeten staan wachten voor ze de baan op kunnen rijden. Altijd stoppen aan een zebrapad en ook stoppen waar er geen zebrapad is maar er mensen willen oversteken. En als ik zelf eens voorrang krijg: altijd wuiven om dankjewel te zeggen, ook al vind ik dat ik recht had op die voorrang! Vriendelijkheid is toch zoooo ongelofelijk ondergewaardeerd! Zeker in het verkeer.20150226_142654

Donderdag gaf ik aan mijn schoonmoeder een prachtig juweel, waarvan ik weet dat zij ze veel zal dragen en dat het echt wel haar kleur is (oranje)

Vrijdag had ik mijn derde dag in de opleiding levensverhalen. Ik bracht voor al mijn Nederlandse medecursisten een grote doos lekkere pralines mee. Zij noemen dat bonbons, gek hé? Maar de naam maakt niet zoveel uit, ze werden heel hard geapprecieerd!

Vandaag gaf ik een mini nota-boekje met een prachtige tekening van Rebecca Dautremer aan mijn goede vriendin Elke van Boek&Koek. Ik weet dat zij altijd vol gekke, inventieve, originele, fantastische ideeën zit, en nu heeft ze een speciale plek om dit op te schrijven!

Gaf jij deze week zomaar iets weg?

Liefs,

Vanessa

Ps: morgen = zondag = rustdag, maar complimentjes weggeven is geen moeite, hé?

een twee drie, ik geef jou … #40dagengeven

De balans van drie dagen geven (#40dagengeven)

Woensdag wou ik aan een goede vriendin een stapeltje Marie-Claire Creatifs geven. Ik schreef er een mooi briefje bij en stond aan haar deur. Niemand deed open. Ik wierp het briefje in haar brievenbus, in de hoop dat ze het zou vinden en dan langs zou komen. Helaas. De volgende dag ben ik nog eens gaan aanbellen, maar er was niemand thuis. Ik heb de tijdschriften dan in haar brievenbus gestoken. Ik hoop dat ze er blij mee is.

Donderdag heb ik aan mijn ouders een Edelsteen-zeep cadeau gegeven. Wanneer ze op vakantie gaan met mijn kinderen, geef ik altijd iets ‘kleins’ als bedanking. Het leukste vakantiepark in het groen, dat kiezen mijn ouders  uit. Dan gaan ze daar elke dag zwemmen met hun kleinkinderen en maken de leukste uitstapjes. Als ik ze dan daar ga afhalen, dat zie je gewoon dat ze er deugd van hebben; een hele week vertroeteld worden door oma en opa.

Vandaag kreeg mijn dochter van zes het laatste stukje van mijn Barbie-collectie. Een maand geleden hebben we de doos, waarop in grote letters BARBIE-spullen stond geschreven, van de zolder gehaald. Alles was netjes ingepakt en we beleefden veel lol aan het uitpakken. Er vlogen “Ooohs” en “aaahs” door de lucht. Bij mij ontlokte het vooral: “Oh jaa, dat had ik ook nog”. We hadden er een beetje een Kerstmis-gevoel bij: zoveel cadeautjes die we mochten uitpakken!  En bij elke stoeltje, bedje, kledingstuk dat we uit de verpakking pulkten, kwamen er veel herinneringen boven.

Zwartharige BarbieEn dan kwam dè Barbie tevoorschijn. Een langgelokte, zwartharige deerne, daar had ik als kind zo lang naar verlangd. En toen ik deze eenmaal in mijn bezit had, was dat de enige Barbie die nog van tel was. Uren kon ik me bezig houden met het maken van kleine vlechtjes in haar haren. Het uiteinde van de vlecht werd samengehouden door een minuscuul stukje zilverpapier. Zo veranderde mijn zwartharige schone in een prinses met rastakapsel. En als ik de vlechtjes enkele dagen later er weer uithaalde, dan had ze ‘bekjes’ in haar haar! Ik vond dat fantastisch. Dat was zoooo jaren ’80! En dat scenario van vlechten en uithalen herhaalde zich meerdere malen, uiteraard samen met dress-up met prinsessenjurken en rock-star outfits.

Ik geef toe: op dat moment had ik het moeilijk om mijn favoriete Barbie zomaar weg te geven. Vandaag heb ik haar haar mooiste jurk aangetrokken, alsof ze naar een bal zou gaan. Het is zo’n jurk met wit-op-wit motieven, die dan in het donker groen oplichten. Dat was in de jaren ’80 ook een nieuwigheid waar kleine meisjes dol op waren! En toen de dochter ging slapen, zat de Barbie braaf op haar te wachten. Te wachten op dat nieuw kindje dat haar zou vertroetelen en alle aandacht geven. Mijn dochter was in de wolken!