Kom me volgen op zinderen

Lieve volgers van Altijd een eenhoorn.

Deze blog was oorspronkelijk bedoeld om was losse gedachten en ideeën op te posten. Omdat ik met http://www.zinderen.be mijn website had waar ik vooral mijn schrijfactiviteiten aankondigde en ik de nood voelde om nog over allerlei andere dingen te schrijven kwam deze Eenhoorn-blog er. Maar aangezien ik nu gestopt ben met de schrijfactiviteiten, merk ik dat ik vooral op mijn zinderen site blogposts schrijf. Daarom zal ik deze eenhoorn site langzaamaan legen, en als die leeg is, zal die ook verdwijnen..

Dus, aan alle volgers van deze site, neem eens een kijkje op  https://zinderen.wordpress.com/

Misschien wil je me daar blijven volgen….

Anders, even goede vrienden hoor!!  😉

liefs,

Vanessa

Geleende woorden

Zelf vind ik geen woorden die uitdrukken wat ik voel bij alle droevige berichten uit de wereld. Of ook droevige berichten dichterbij, acties en woorden die misschien kleiner zijn, maar evenzeer mensen rondom kwetsen. Dus ik leen even de woorden van Jon Kabat-Zinn:
” De wens pijn te doen of te kwetsen komt uiteindelijk voort uit angst. Niet-kwetsen vraagt van je dat je je eigen angsten onder ogen ziet, er inzicht in verwerft en ze erkent. Ze erkennen betekent dat je er verantwoordelijkheid voor neemt. Verantwoordelijkheid nemen betekent dat je je visie of je gezichtspunt niet volledig door je angst laat bepalen. Alleen aandacht voor ons eigen vastklampen en afwijzen en de bereidheid de strijd met deze geestestoestanden aan te gaan, hoe pijnlijk dat ook kan zijn, kan ons bevrijden van deze kringloop van lijden. Zonder dagelijkse belichaming in de praktijk bezwijken verheven idealen meestal voor het eigenbelang. “

Jon Kabat-Zinn spreekt hier over ahimsa, als een goede manier om je tot jezelf en de wereld te verhouden: “Waarom zouden we niet proberen zo te leven dat we zo weinig mogelijk schade en lijden veroorzaken?” stelt hij zichzelf de vraag.

Grootse gebaren stellen om steun te getuigen aan Frankrijk betekenen niks, als je zelf tegenover de mensen rondom jou een afwijzende en negatieve houding hebt. Dus ik kleur mijn profielfoto bleu-blanc-rouge, maar hiermee trek ik niet ten strijde tegen terrorisme, maar sta ik stil bij mijn eigen woorden en acties naar mensen toe rondom mij: geef ik de ander de schuld van mijn problemen? Blijf ik hangen in geklaag en gezeur, zodat ik niet hoef te kijken naar wat ik zelf kan doen? Kies ik ervoor me te wentelen in machteloosheid en slachtofferschap?

Of kies ik ervoor om bewust positieve woorden te gebruiken, mensen te steunen en bevestigen, mensen lief te hebben, hoe anders ze ook zijn dan mij…? Terwijl ik deze laatste zin schrijf, voel ik hoe mijn hart zich opent, en een stroom van liefde tevoorschijn komt… dit is wat de wereld nodig heeft!
Kiezen voor liefde, om mensen lief te hebben, is de enige daad van verzet die mij zinvol lijkt.