Kom me volgen op zinderen

Lieve volgers van Altijd een eenhoorn.

Deze blog was oorspronkelijk bedoeld om was losse gedachten en ideeën op te posten. Omdat ik met http://www.zinderen.be mijn website had waar ik vooral mijn schrijfactiviteiten aankondigde en ik de nood voelde om nog over allerlei andere dingen te schrijven kwam deze Eenhoorn-blog er. Maar aangezien ik nu gestopt ben met de schrijfactiviteiten, merk ik dat ik vooral op mijn zinderen site blogposts schrijf. Daarom zal ik deze eenhoorn site langzaamaan legen, en als die leeg is, zal die ook verdwijnen..

Dus, aan alle volgers van deze site, neem eens een kijkje op  https://zinderen.wordpress.com/

Misschien wil je me daar blijven volgen….

Anders, even goede vrienden hoor!!  😉

liefs,

Vanessa

Advertenties

Geleende woorden

Zelf vind ik geen woorden die uitdrukken wat ik voel bij alle droevige berichten uit de wereld. Of ook droevige berichten dichterbij, acties en woorden die misschien kleiner zijn, maar evenzeer mensen rondom kwetsen. Dus ik leen even de woorden van Jon Kabat-Zinn:
” De wens pijn te doen of te kwetsen komt uiteindelijk voort uit angst. Niet-kwetsen vraagt van je dat je je eigen angsten onder ogen ziet, er inzicht in verwerft en ze erkent. Ze erkennen betekent dat je er verantwoordelijkheid voor neemt. Verantwoordelijkheid nemen betekent dat je je visie of je gezichtspunt niet volledig door je angst laat bepalen. Alleen aandacht voor ons eigen vastklampen en afwijzen en de bereidheid de strijd met deze geestestoestanden aan te gaan, hoe pijnlijk dat ook kan zijn, kan ons bevrijden van deze kringloop van lijden. Zonder dagelijkse belichaming in de praktijk bezwijken verheven idealen meestal voor het eigenbelang. “

Jon Kabat-Zinn spreekt hier over ahimsa, als een goede manier om je tot jezelf en de wereld te verhouden: “Waarom zouden we niet proberen zo te leven dat we zo weinig mogelijk schade en lijden veroorzaken?” stelt hij zichzelf de vraag.

Grootse gebaren stellen om steun te getuigen aan Frankrijk betekenen niks, als je zelf tegenover de mensen rondom jou een afwijzende en negatieve houding hebt. Dus ik kleur mijn profielfoto bleu-blanc-rouge, maar hiermee trek ik niet ten strijde tegen terrorisme, maar sta ik stil bij mijn eigen woorden en acties naar mensen toe rondom mij: geef ik de ander de schuld van mijn problemen? Blijf ik hangen in geklaag en gezeur, zodat ik niet hoef te kijken naar wat ik zelf kan doen? Kies ik ervoor me te wentelen in machteloosheid en slachtofferschap?

Of kies ik ervoor om bewust positieve woorden te gebruiken, mensen te steunen en bevestigen, mensen lief te hebben, hoe anders ze ook zijn dan mij…? Terwijl ik deze laatste zin schrijf, voel ik hoe mijn hart zich opent, en een stroom van liefde tevoorschijn komt… dit is wat de wereld nodig heeft!
Kiezen voor liefde, om mensen lief te hebben, is de enige daad van verzet die mij zinvol lijkt.

De laatste zeven geven… #40dagengeven

Zondagochtend met zoontje in de auto, volgeladen met croissantjes, sandwichkes en nog allerhande versgoed van slager en groentenwinkel, onderweg naar huis. En zoals het wel meer gebeurt in ons Belgenlandje: gieten dat het regent, zeg! En daar stond langs de weg een eenzame lifter. Ik ben normaal zo niet van de: ik pik eender wat op dat langs straat staat… maar ik had medelijden met die jongeman. Dus gaf ik hem een lift, tot waar ik moest. En dat was al dichterbij huis, zei hij. Hij had wellicht een toffe nacht achter de rug, was volgens mij daardoor zeer spraakzaam. Maar ook heel erg vriendelijk en beleefd. En dan scheidden onze wegen en ging ieder verder met zijn leventje. En ik was blij dat ik door zoiets eenvoudigs te geven, iemand zijn leven iets comfortabeler heb kunnen maken. (#34)

Maandag: Ik maak mezelf lid van BOS+  en stort het lidgeld op hun rekening. Om mijn engagement te tonen. Om mijn betrokkenheid bij de natuur te vergroten. Omdat ik het niet meer kan aanzien, dat er zoveel bomen gekapt worden. (#35)

Dinsdag: Dan geef ik een Mede-twitteraar een troost-haiku als antwoord op zijn droef-haiku. (#36)

Tweettweet

Woensdag: Ik ben dol op mooie kaartensets… ik bedoel geen speelkaarten, maar leuke inspirerende kaarten zoals Boeddhakaartjes, Engelenkaartjes, Vrouwenorakel, Droomkaartjes, Schatgraven naar gouden momenten, enzovoort… Ik gebruik ze bij het dagboekschrijven voor mezelf en in workshops. Ik heb vandaag een prachtige kaartensetje Wijsheidskaarten aan een schoolpoortmama/vriendin gegeven, die ook altijd klaarstaat voor haar kinderen, haar gezin. Mijn wens voor har erbij was dat ze af en toe een kaartje kon trekken, om eventjes stil te staan en tijd voor zichzelf te nemen. Ik hoop oprecht dat ze het mooie kaartjes vind. (#37)

Donderdag: Vandaag schrijf ik een lieve oprechte brief naar een vriendin. (#38)

Vrijdag: Het is de laatste dag in de opleiding levensverhalen. We deelden vijf keer mooie verhalen met elkaar, tips en ideeën. We nemen afscheid, maar niet zonder elkaar uitvoerig te bedanken voor alles, voor de fijne sfeer in de groep, de prachtige verhalen, aanmoedigingen. ik probeer iedereen persoonlijk te spreken en te bedanken. We beloven elkaar via sociale media ea. te blijven volgen. En deze deel ik graag met jullie, al die dames die je helpen om het levensverhaal op papier te zetten, kan je hier vinden (in willekeurige volgorde): Francis Bruekers, Bianca Minckman, Jacqueline Van Zwieteren, Wil De Graaf, Joanna Haaker. Uiteraard waren er meer deelnemers, sommige zijn nog in de weer om een site te maken.   (#39)

Zaterdag maak ik vijf valiesjes klaar. We gaan op vakantie. Een mooi paasgeschenk voor het hele gezin! (#40)

Veertig dagen geven is gedaan. Ik laat alles eens bezinken. En binnenkort deel ik graag met jullie wat het met mij gedaan heeft…

Liefs

Vanessa

ps: we zijn een beetje in paasvakantie-modus, dus ’t kan allemaal wat trager gaan…

 

Voel je vrij-dag om te geven #40dagengeven

Vrijdag was een mooie dag.

Dan ben ik gaan helpen tijdens de choco-stop op de basisschool, samen met andere ouders. Terwijl de leerlingen en leerkrachten een koffie-stop voor de ouders organiseerden, waarvan de opbrengst naar een actie voor proper water van Broederlijk Delen gaat, was er een supertof initiatief vanuit het oudercomité. In navolging van de koffie-stop voor de ouders, deden ze een choco(melk)-stop voor de kinderen. Tijdens het drinken van hun beker warme chocomelk werd er naar een verhaaltje geluisterd of gekeken (al naar gelang hun leeftijd) over De geit van Victor of een dagje in het leven van Blanca. Broer en zus die in Peru die rechtstreeks getroffen worden door de mijnbouw in hun land. Een hele voormiddag mijn tijd geven aan zo’n initiatief, dat voelt dik oké! (#31)

Een week geleden was ik de 1000ste volgers op Twitter van Woordstroom. Prompt kreeg ik een taart cadeau!! Super toch? Maar ik voelde me wat ongemakkelijk bij het feit dat ik in België woon en ik dit Nederlandse e-book platform niet op (verzend)kosten wil jagen. Daarom leek het mij leuk deze aan een Nederlandse vriendin cadeau te doen! En dan mocht van Woordstroom! Super toch! Dan heb ik er Marjo Klarenbeek mee blij gemaakt, die ik vorig jaar op een heel bijzondere manier heb leren kennen als een warme, krachtige vrouw! Vrijdag kreeg ze dan die lekkere taart geleverd, die ze samen met haar gezin kan opsmullen! ( #32)

Tot slot heb ik, samen met mijn dochter, een klein mini-Zelfje cadeau gedaan aan een meisje uit de school, dat wel een oppeppertje kon gebruiken. Ik vond het super dat mij dochter geen probleem had om iets dat eigenlijk voor haar bestemd was te geven aan een ander kindje. Het meisje was er zo blij mee! (#33)

En dan vind ik het zelf niet zo erg meer dat ik op woensdag en donderdag geen gelegenheid vond om iets te geven. Soms lukt het en soms niet… Maar zo’n dag als vrijdag , dat is wel uniek…

Liefs

Vanessa

 (in het kader van de 40dagengeven – actie van KVLV)

geven van woensdag tot woensdag… #40dagengeven

Woensdag gaf ik een boek over geschiedenis aan mijn papa. dat had ik voor zijn verjaardag speciaal uitgezocht in de boekenwinkel. (#25)

Donderdag zond ik een verrassingspakketje op naar een vriendin. (#26)

Vrijdag wist ik niet goed wat ik die dag zou geven en aan wie. Maar toen de stagiair een lift vroeg, was het mijn kans. Soms komt er een opportuniteit voorbij! (#27)

Zaterdag maakte ik een wandeling met mijn dochter. Zij mocht kiezen waarheen. Dat vond ik heel erg leuk om haar te geven en het was een leuke namiddag samen. (#28)

Maandag had ik dan de kans om iets weg te geven dat ik zelf heel erg mooi vond. Ik had mezelf een half jaar geleden een mooie cardigan gekocht. De eerste keer dat ik hem droeg, was de reactie van mijn schoonzus overduidelijk: ze vond het helemaal geweldig! Daarom heb ik die cardigan aan haar geschonken. Het is echt een cardigan dat ik zelf heel erg mooi vind, maar zij vind hem nog mooier en ik ben ervan overtuigd dat zij hem vaak zal dragen. (#29)

Dinsdag las ik voor mijn zoontje een extra verhaaltje bij het slapengaan. (#30)

Woensdag heb ik geen kans gehad om iets te geven en ik heb aan niks gedacht… Soms zijn er zo van die dagen…

Geven van dinsdag tot dinsdag #40dagengeven

Dinsdag gaf ik een boek over Osho aan mijn meditatieleraar. (#18)

Woensdag bracht ik een doos met puzzels en dvd’s,waar mijn kinderen niet meer naar om kijken, naar een nichtje met jonge kinderen. Het viel in goede aarde!  (#19)

Donderdag gaf ik de dame, wiens auto ik dinsdag een dikke bluts gaf, een klein doosje met chocolaatjes voor het geleden leed. Ik trakteerde haar ook op een koffietje, zodat we rustig samen de aanrijdingsformulieren konden invullen. Aan de bluts kon ik niets meer doen. Maar het was wel belangrijk om mijn spijt uit te drukken en alles in een fijne sfeer te laten gebeuren. (#20)

Vrijdag gaf ik weer het boek Zielsgelukkig weg, aan goede vriendin Inge. Maar misschien is het een boek dat zij kan doorgeven. Ik ben ervan overtuigd dat het boek zijn juiste plek vindt. Het is zo’n boek dat zijn juiste plek nodig heeft: een helend verhaal. (#21)

Zaterdag hebben we enkele vrienden op en heerlijk etentje bij ons thuis uitgenodigd. Ik ben geen keukenprinses, maar hopelijk vonden ze het een leuke avond! (#22)

Maandag heb ik weer een hele grote zak wol aan mijn haakvriendin cadeau gedaan. Ze heeft in ruil al haar haakprojectjes aan mij getoond, wat een prachtige dingen maakt zij toch!!! (#23)

Dinsdag gaf ik mijn verkouden lichaam een rustpauze onder de vorm van een deugddoend middagdutje…. twas eens nodig. (#24)

 (in het kader van de 40dagengeven – actie van KVLV)

inleiding tot de voornaamste moderne literaturen

Bij het opruimen vond ik dè lijst terug. De lijst der lijsten: de lectuurlijst bij de cursus Inleiding tot de voornaamste moderne literaturen van Prof. Dr. R. Vervliet.

De lijst was ingedeeld in drie categorieën: Toneelwerken, Poëzie en Prozawerken. We (= mezelf en mijn mede-studenten Letteren aan de KUL) moesten drie toneelwerken lezen, één uit elke groep. Met groep bedoelde de Prof de onderverdelingen in tijdsperioden.

In mooi groen en blauwe fluostift duidde ik netjes aan welke boeken ik gelezen had.

Klassiek toneelstuk: Shakespeare Hamlet en Othello

19de eeuw toneelstuk: Ibsen Spoken en Heijermans Op hoop van zegen

20ste eeuws toneelstuk: Albee Wie is er bang voor Virginia Woolf?

Ik las blijkbaar ook 10 gedichten uit Les Fleur du mal van Baudelaire, maar eerlijk gezegd, daar herinner ik me niet veel van.

Van de prozawerken in de categorie 13de – 18de eeuw las ik

Voltaire Candide

Choderlos de Laclos Les Liaisons dangereuses

Goethe Die Leiden des jungen Werthers

Vervolgens Zola L’Assommoir en Germinal voor de werken uit de 19de eeuw.

Om dan tot slot aan te vallen op de grOOOOte literatuur van de 20ste eeuw:

Orwell 1984

Sarte La nausée (waar ik een rating bij gaf: een plusminus én een min, ik denk dat het boek mij niet beviel)

Margueritte Yourcenar Het hermetisch zwart (of L’oeuvre au noir)

Kundera De ondraaglijke lichtheid van het bestaan (rating met een plusje)

Dagerman Het verbrande kind.

 

Het is goed om jongeren, studenten, verplicht op te leggen wat ze moeten lezen. Dat zou elke cursus moeten hebben: een goed boek dat de inhoud van een cursus aanvult. En dan bedoel ik niet enkel een leer-boek, maar een roman, wat proza, een toneelwerk of poëzie dat er van ver of dichtbij iets mee te maken heeft. Want was het niet zo dat het lezen van boeken/literatuur, mensen empatischer maakte?  Jawel, dat kan je hier en hier lezen!

Wat heb ik onthouden van deze lijst, die ik ondertussen reeds bijna 18 jaar geleden las? Toneel, dat was mijn ding, al moet ik zeggen dat een toneelstuk lezen en het uitgevoerd zien door een topgezelschap toch wel anders is. Ik zag in mijn studententijd de stukken van Who’s afraid of Virginia Woolf en Hedda Gabler. Die hebben me omvergeblazen.

De werken van Zola zijn me ook erg bijgebleven. Het sociale dat er uit spreekt, het portretteren van mensen uit de verschillende bevolkingsklasse en hoe bepaalde fait divers een mens zijn leven helemaal overhoop kan halen, zodat ze uiteindelijk in het armenhuis moeten sterven. Zoiets dus, zoiets triestig.

En dan Candide, van Voltaire. Het examen bij bovengenoemde prof kan ik me nog altijd voor de geest halen. Na de inhoudelijke vragen, moest je zelf één boek uitkiezen van alle gelezen boeken, en vertellen wat je eraan zo geraakt had! Candide van Voltaire vond ik een grappig boek. De prof keek verbaasd op. Ik vermoed vaagweg omdat ik vertelde waarom ik het zo grappig vond. Candide, het hoofdpersonage beleeft allerlei omzwervingen. Om dan uiteindelijk terecht te komen in het ‘beloofde land’ met straten geplaveid met goud, waar iedereen gelukkig is en voorzien van genoeg voeding en andere vermakelijkheden. En dat ze dan toch weer verder trekken, om dan te eindigen in een klein boerderijtje, waar ze door het verbouwen van hun eigen groenten overleven én tenslotte gelukkig worden…  Dat dus de arbeid gelukkig maakt… Tja, dat vond ik nu grappig. De hele toon van het boek was dan ook lekker ironisch. De Prof was tevreden, ikke goei punten en content. Maar eigenlijk was het boek lezen al een fijne beloning. Wat mooie boeken met je kunnen doen.

En waarom bewaarde ik die lijst? Tja, uit grootheidswaanzin. Ik wou die lijst immers helemaal lezen! Ja, toen had ik er nog moed in. Maar nu, één huwelijk en drie bevallingen later, moet ik schrapen om een restje tijd te vinden en is de lijst allang naar de vergetelhoek verdwenen. Misschien de moment om nog eens onder de loep te nemen en me te laten inspireren?

Zolang mijn gemeentelijke BIB maar open blijft!!!  — linkt naar Twitter actie #blijfvanmijnbib

Geven van maandag tot maandag #40dagengeven

20150302_141240Maandag gaf ik een Kledingrekje en een tv-kastje weg op Freecycle Aalst. (#11)

Dinsdag stortte ik een bescheiden bijdrage aan een goed doel. (#12)

Woensdag deed ik een weggeefactie in mijn nieuwsbrief (van zinderen). Ik heb een aantal leuke boekjes over schrijven bij het opruimen opzij gelegd. Die ga ik verloten aan de lezers die een vriendin laten kennis maken met de nieuwsbrief. (#13)

Donderdag luisterde ik naar de postbode. Die had blijkbaar heel wat op zijn lever liggen. Het deed hem zichtbaar deugd dat er iemand was waar hij zijn verhaal tegen kon doen. (#14)

Vrijdag gaf ik een verjaardagscadeautje aan een schoolpoortmama. Ze had mij, samen met een andere schoolpoortmama, uitgenodigd om samen een koffietje te gaan drinken, met bijhorend pateeke. Ze was blij verrast met haar kattenbroche. (#15) 20150306_120104

Zaterdag stuurde ik een verrassingspakketje op naar een schrijfvriendin in het verre Nederland. Zou ze het al gekregen hebben? (#16)

Vandaag gaf ik een schoteltje melk verse aardbeien aan onze stagiairs. Vitamientjes tijdens hun noeste arbeid! (#17)

 (in het kader van de 40dagengeven – actie van KVLV)

Liefs 

Vanessa

ik geef eens een kledingrekje weg…

kledingrekje staat in de wegDe laatste jaren begon het rijdend Kledingrekje een eigen leven te leiden in ons huis. Nu eens stond hij op de overloop, dan weer in de ouderlijke slaapkamer. Vervolgens beneden in de living, de keuken en uiteindelijk verhuisde hij naar de hal.

Kledingrekje had gedurende vele jaren flink dienst gedaan. Hij stond ons bij toen we kersverse ouders waren. Steeds was hij in de buurt met de juiste benodigdheden: pampers, propere doekjes, bodypakjes, verse kleertjes, mustella zeep en handdoekjes. Zelfs slaapzakjes kon hij herbergen. Drie baby’tjes heeft hij mee zien opgroeien. Dan kwamen we in kastnood te zitten, en stond hij paraat om de weeskleertjes van de oudste zoon tijdelijk onderdak te geven. Totdat hun definitieve thuis af was.

En toen alle weeskleertjes uiteindelijk hun vaste plek hadden gevonden, wist Kledingrekje geen blijf met zichzelf. Overal stond hij in de weg en wekte ergernis op. Tijd dus voor actie!  Vrouwtje zette een mooie foto van hem op de Freecycle Groep Aalst en maar liefst vijftig mensen waren in zijn diensten geïnteresseerd. Kledingrekje werd er zowaar verlegen van! Hij voelde zich zo geliefd en vond het spijtig dat hij zichzelf niet kon klonen om al die mensen te gaan helpen. Om alles zo eerlijk mogelijk te laten verlopen, werd er lotje-trek gedaan. Zo werd zijn bestemming beslist!

Gisterenavond stond kledingrekje een nieuw avontuur te wachten. Fier hoorde hij dat hij terecht zou komen bij een gezinnetje met een peuter en een baby! Daar kon hij zich weer nuttig gaan voelen!

Hip hip hoera voor Freecycle..

Misschien zijn er bij jou ook dingen die klaar zijn om aan een nieuw leven te beginnen? Binnenkort is er een wees-voorwerpen-congres: De Tweede Geefmarkt te Aalst op zondag 22 maart 2015 – klik op de afbeelding!

Geefmarkt in Aalst

 

Liefs,

Vanessa   (dag 11 – #40dagengeven)

Een week vol geven #40dagengeven

20150221_130025Van zaterdag tot zaterdag – een week van Geven in het kader van de 40dagengeven – actie van KVLV

Op zaterdag (21/2) gaf ik een bloemetje aan een vriendin. Daar waren we met het hele gezin uitgenodigd om een gezellige avond samen door te brengen: lekker eten, wat praten. Voor de kinderen ook heel erg tof, aangezien er voor elk kindje een leeftijdgenootje aanwezig was.

Zondag – rustdag

puzzels en dvd's voor de naschoolse opvangMaandag gaf ik aan de opvangklas van de school drie puzzels, een gezelschapsspel en zestal Dvd’s.

Dinsdag ging ik lunchen met een vriendin, een maand geleden gaf ik haar twee kasten cadeau, die zij goed kon gebruiken en ik uit de weg wou. Goede deal lijkt me. Ik vertelde haar over het 40dagengeven project en ze wist me meteen te vertellen dat ik haar eigenlijk vaak iets geef, zomaar: een kaartje , een briefje met een mooie zelfgehaakte broche erbij, een zakje thee, en dat ze daar dan altijd vrolijk van wordt. Tja, kijk, daar doen we het voor. Vrolijkheid!

Woensdag ben ik extra lief geweest tijdens het autorijden: zoals mensen doorlaten die anders nog een half uur moeten staan wachten voor ze de baan op kunnen rijden. Altijd stoppen aan een zebrapad en ook stoppen waar er geen zebrapad is maar er mensen willen oversteken. En als ik zelf eens voorrang krijg: altijd wuiven om dankjewel te zeggen, ook al vind ik dat ik recht had op die voorrang! Vriendelijkheid is toch zoooo ongelofelijk ondergewaardeerd! Zeker in het verkeer.20150226_142654

Donderdag gaf ik aan mijn schoonmoeder een prachtig juweel, waarvan ik weet dat zij ze veel zal dragen en dat het echt wel haar kleur is (oranje)

Vrijdag had ik mijn derde dag in de opleiding levensverhalen. Ik bracht voor al mijn Nederlandse medecursisten een grote doos lekkere pralines mee. Zij noemen dat bonbons, gek hé? Maar de naam maakt niet zoveel uit, ze werden heel hard geapprecieerd!

Vandaag gaf ik een mini nota-boekje met een prachtige tekening van Rebecca Dautremer aan mijn goede vriendin Elke van Boek&Koek. Ik weet dat zij altijd vol gekke, inventieve, originele, fantastische ideeën zit, en nu heeft ze een speciale plek om dit op te schrijven!

Gaf jij deze week zomaar iets weg?

Liefs,

Vanessa

Ps: morgen = zondag = rustdag, maar complimentjes weggeven is geen moeite, hé?